Vergrijzing

Er werd gesproken over het feit, dat er op Palmzondag een “kinderdienst zonder kinderen” was. Er zijn niet zoveel gezinnen met kinderen in de parochie. We moeten de ouders niet het verwijt maken, dat ze er dan niet zijn, maar kijken hoe we dit aantal kunnen vergroten. Dat is een kwestie van je als kerk open opstellen. (Overigens wilden de baptisten, met wie we Palmzondag de laatste jaren samen vierden, zich dit jaar concentreren op Pasen).
Ook Palmzondag biedt Aartsbisschop Joris Vercammen bekijkt foto's van de Willibrordusparochie in Arnhemeen mogelijkheid om samen met de wijk te vieren, hetgeen een aantal jaren geleden wel gebeurde.
Dat vergrijzing een verstarring zou inhouden, niet open staan voor verandering, hoeft niet per se waar te zijn. Ook speelt het gevoel mee, dat je niet meer zo productief kunt zijn en een schuldgevoel, dat je alleen nog maar kunt “consumeren”.
Ook werd opgemerkt, dat niet het gebrek aan kinderen het probleem van de vergrijzing is, maar het gebrek aan 25- tot 40-jarigen.

Nog een aspect van vergrijzing is, dat ouderen vaak niet meer in staat zijn de (vaak lange) afstand tot de kerk af te leggen en zo gedwongen worden om in de eigen omgeving naar een andere kerk te gaan. In dat verband werd het positief gevonden, dat er met Kerstmis een initiatief was om bij deze mensen op bezoek te gaan. Het kerkbestuur wil dit initiatief ondersteunen en uitbreiden.

Oud-Katholieke Parochie St. Willibrordus, Arnhem | Site techniek: SyncCMS