Onze identiteit: ‘Zout der aarde en licht der wereld’.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog moest je vanaf je vijftiende jaar altijd een persoonsbewijs of identiteitsbewijs bij je dragen. Op dat persoonsbewijs stond je identiteit beschreven: naam, adres geboortedatum, lengte, kleur van je ogen, je vingerafdruk en eventuele andere lichaamskenmerken, zoals littekens. De Duitse bezetter kon nagaan met wie ze te doen had; je kon je ermee legitimeren.

Zo’n identiteitsbewijs gaf eigenlijk alleen maar uiterlijke kenmerken aan. Er werd vastgelegd hoe je eruit zag, niet hoe je van binnen was. Niets over je karakter, je goede of kwade eigenschappen, stel je voor!
De vraag naar de identiteit geldt niet alleen individuele personen, maar groepen mensen. En dus ook van de kerken van Christus. Als Jezus van Nazareth het licht der wereld wordt genoemd, dan heeft dat consequenties voor ons.

Ik bedoel dit. Waar lijken wij het meest op? Een licht in de wereld, een stad op een berg of zout van de aarde. Drie beelden die eigenlijk hetzelfde betekenen en aangeven wat er van ons word verwacht. Het beeld van die stad op een berg of zout der aarde/ Het beeld van de stad op de berg spreekt ons niet zo aan.

Een dergelijke stad van steen, met haar instituties en muren en af te sluiten poorten, heeft een sterke identiteit. Misschien iets te sterk. Een te dominant zelfbewustzijn kan afstotend en uitsluitend werken en leidt tot fundamentalisme.

Wij voelen ons meer op ons gemak bij de roeping zout der aarde te mogen zijn. Het zout doet onzichtbaar zijn werk Onze oudkatholieke identiteit hoeven we niet hoog van de toren te blazen, als we maar iets van de goddelijke energie van de zoon van de Eeuwige in ons spreken en handelen uitstralen.

Wij hier in de parochie Arnhem houden elkaar voor: Een stad op een berg mogen we zijn, maar dat geeft ons niet het recht hoog van de toren te blazen.

En: Zout der aarde mogen we zijn, maar laten we wel letten op de dosering, anders zullen mensen vergaan van de dorst. En: We houden elkaar voor: Licht op de kandelaar mogen we zijn, maar laten we uitijken waar we het plaatsen, opdat we geen ogen verblinden.

Wij oudkatholieken in de parochie van Arnhem, wij trachten – ondanks onze beperkte mogelijkheden - daar te zijn, waar mensen ons nodig hebben.

Onze identiteit: ‘Zout der aarde en licht der wereld’.

Oud-Katholieke Parochie St. Willibrordus, Arnhem | Site techniek: SyncCMS